Skip to main content

Follow your hArt ...

I wondered what would be the worth of my words in the world
if i write them and then recite them are they worth being heard
just because i like them does that mean i should mic them
and see what might unfurl

i think of the significance of my opinions here
is it significant to be giving them does anybody care
just because i'm into this does that mean i should live like it
and really do i dare

art, art i want you
art you make it pretty hard not too
and my heart is trying hard here to follow you
but i can't always tell if i ought to

so i pondered the point of my art in this life
if i make it will someone take it and think it's genuine
will they be glad that i did 'cause they got something good out of it
will they leave me and be any more inspired

i question the outcome of the outpouring of myself
if i tell everyone my stories will this keep me healthy and well
will it give me purpose, to this world some sort of service
is it worth it, how can i tell

by Tanya Davis





I am a person of extremes. My interests and talents have always lain at the extreme ends of the spectrum : Art and Math.



My first love was Art. In my baby photos I have a crayon in my hand and I can be seen drawing with an intense look of concentration on my face. Being of an introvert by nature, Art gave me an outlet. As a baby, I would draw and draw and draw on the floor with a piece of chalk. Every night, my mother or grandmother would wipe the chalk marks away so that I would have a fresh canvas on the next morning.




And then I discovered Words. I took to reading like a duck to the water - and I would read everything and anything that I could get my hands on. By the time I started school I already knew all the letters. Had I forgotten my Art though? Nope. I had learnt a new Art - the Art of Reading - which naturally lead to the Art of Writing.

And then Numbers happened.
And I discovered a new love; Mathematics.

Then there was the fact that Lankan education system and society in general favours excellence in Math rather than Art.

So I forsook my scribbling - my fingers would no longer be wrapped around a paint brush - my skirts no longer stained with paint.
Instead, they served that majestic Queen of all sciences - Mathematics.

Yet, sometimes I still dreamed. Of colours and poems. Pieces of my hArt. A divided creature.

And then finally I found a way to be whole.

I found Programming. Or I should say, the Art of Programming. :)


I know some if not all readers would be confused - but in my point of view, programming - good programming - needs imagination as well as precision and logic. The best algorithms are beautiful in their simplicity and the best designs run smoothly just like a cunningly crafted story.

So I found my hArt :) Have you found yours?

Comments

Popular posts from this blog

Bluetooth support on Android Emulator

I have been playing around with Android lately, and one thing that annoyed me is the emulator does not support Bluetooth (as opposed to J2ME emulator, which does).
So if you do not have an actual Android device (like me), and you want to do Bluetooth/WiFi programming, you run in to a problem.

Fortunately, there is a way out - Install the Android image on a VM and use your own Bluetooth device. This is what I did:
Download Androidx86 from http://www.android-x86.org/. This is an .iso file, so you'd need something like VMWare or VirtualBox to run it. Me, I use VirtualBox.
When creating the virtual machine, you need to set the type of guest OS as Linux instead of Other.
After creating the virtual machine, set the network adapter to 'Bridged'.Start the VM and select 'Live CD VESA' at boot.Now you need to find out the ip of this VM. Go to terminal in VM (use Alt+F1 & Alt+F7 to toggle) and use the netcfg command to find this.Now you need open a command prompt and go to …

පරණ අවුරුද්දේ අන්තිම POST එක

පරණ අවුරුද්දේ අන්තිම පැය ටිකනේ දැන් මේ ගෙවෙන්නේ. ඉතින් අන්තිම පොස්ට් එක සිංහලෙන් ලියන්න හිතුනා..
හ්ම්ම්..අද නම් මං අපරාදෙ කියන්නැතිව බහු ජන හිතාය වැඩ ගොඩක් කළා.. ඒ කිව්වේ අවුරුදු කෑමක් හැදුවා - සාලෙ මොප් කළා - පහන පොලිෂ් කළා ...ආ තව අසල්වාසීන්ට කැවිලි පිඟං අරන් ගියා...මගේ කාමරේ අස් කරා (- ඒක ඉතින් බහු ජන නෙවෙයි නෙ - මට විතරයි නෙ :D )

ඉස්සෙල්ලම කියන්නම් හදපු කෑම ගැන - හැදුවෙ බිබික්කම් හෙවත් පොල් කේක් හෙවත් පෝරං ආප්ප (කැමති එකක් කියාගන්න. අම්බලංගොඩ පැත්තෙ බිබික්කං කියනවා, පානදුරේ පෝරං ආප්ප, කොළඹ පොල් කේක් --- හ්ම්ම් පැටලුනාද මන්ද කොහොම හරි මං ඔය පළාත් තුනේම ඒව කියනව. අසන්නෝ සිහි බුද්ධියෙන් අසත්වා )

ඒක හදන්න හරී ලේසියි. අමාරු පොල් ගාන එක විතරයි :) පැණි සීනි ලිප තියලා ඒක පත් පැණි වෙන කොට පොල් සහ කැන්ඩීඩ් පීල් දාන්න යි තියෙන්නෙ. හැබැයි පත් පැණි සීන් එක නම් ටිකක් සංකීර්ණ්යි. ඒක බලන්න ගිහින් ඇඟිල්ලත් පිච්චුනා :(
මට මේ පාර කැන්ඩීඩ් පීල් හොයාගන්න බැරිඋනා :( අපරාදෙ කියන්න බෑ පුනර්ජීවනයේ නගරයේ නම් කේක් බඩු ගන්න නියම තැනක් තියෙනවා. මැරවින් ගේ අඩවියේ නැද්ද මන්ද.
ඉතින් මං මෝඩය වගේ ඉස්සෙල්ලම පොල් පැණි මි…

පර්යේෂණ සහ ආචාර ධර්ම අවසරය

පසුගිය සති කීපයකම නිරත වෙලා හිටිය වැඩක ප්‍රතිපල ඊයේ ලැබුණා. ඒ මගේ පර්යේෂණය සඳහා ඕනෑ උන 'ආචාර ධර්ම අවසරය' නැත්නම් ethics clearence එක ලැබීමයි.

මගේ පර්යේෂණය මුලික වශයෙන් පරිගණක විද්‍යාව සහ මෘදුකාංග ඉංජිනේරු විෂයන් වලින් කෙරුනත්, මිනිසුන් ද සහභාගී කරවාගෙන කෙරෙන කොටසක් ඇති නිසා තමා මෙහෙම අවසරයක් ගන්ඩ උනේ.

ටිකක් පැහැදිලි කරොත්, මේ පර්යේෂණයේ ප්‍රථිපලයක් වන මෘදුකාංග පද්ධතිය නිවැරදිව වැඩ කරනවාද නැද්ද කියන එක තහවුරු කරන්න එක විද්‍යාගාරයක කරලා බලල මදි (සහ කරන්න අමාරුයි). 'හැබෑ ලෝකයේ' එය වැඩ කරන හැටි බලන්ඩ ඕනේ.

මගේ පර්යේෂණය 'ස්මාර්ට් තාක්ෂනය' නැත්නම්, කෘතිම බුද්ධිය සහිත ගෘහස්ත පද්ධතියක් (smart home) සම්බන්ධයෙන්. වෙනත් මෘදුකාංග වලට වඩා මේ වගේ පද්ධතියක් හදන කොට ගොඩක්ම සැලකිලිමත් වෙන්න ඕනේ මිනිස්සු මෙහෙම තාක්ෂනෙකට කොහොම ප්‍රතිචාර දක්වයිද කියලා. 
හිතන්න, ඔයාලගේ ගෙදරත් කෘතිම බුද්ධියක් නැත්නම් 'ස්මාර්ට්' පද්ධතියක් හයි කරලා කියලා. මේ වගේ පද්ධති වල අරමුණ මිනිසුන්ගේ ජීවිතය පහසු කරන එක. උදාහරණයකට ඔන්න ඔයාගේ 'බුද්ධිමත් ගෙදර' ලව්වා ඔයාට පුළුවන් වෙලාවට ලයිට් දාන්න/නිවන්න, …