හිස් ජීවිත

මේ ළඟදී මුණු පොතේ මම හොඳ සටහනක් දුටුවෙමි.
ඒ 'When you have a problem, FACE it - dont FACEBOOK it' යන්නය.
මේ නම් ඇත්තම ඇත්තකි. ගොඩ දෙනා තමන්ගේ හැම මනස්ගාතයක්ම මුණු පොතේ දමති. කොල්ලා තරහ වූ විට විරහ ගීත ෂෙයාර් කරමින් සුජීවගේ නව කතා වල වත් නැති විකාර ස්ටේටස් දමති. 'අනේ ඇයි මම මෙච්චර සංවේදී' , 'මේ ලෝකේ හොඳ මිනිස්සුන්ටමයි දුක වැඩි', 'මට මේ ලෝකෙම එපා වෙලා. අනේ මට කවුරුත් නැහැ', 'මට කවුරුත් එපා. මම තනියම ඉන්නවා' වගේ ස්ටේටස් මුණු පොතේ ඕනෑම මොහොතක කවුරුන් හරි දමා තියෙනවා දක්නට ඇත. මේ ස්ටේටස්, ෆොටෝ එහෙම බැලුවාම නම් පෙනෙන්නේ මේ ලෝකේ මේ අය තරම් අහිංසක අසරණ ගුණ යහපත් අය තවත් නැති බවයි.

Losing touch with reality?

තමන්ගේ පුද්ගලික ප්‍රශ්න ලෝකෙට කීමෙන් මොවුන් බලාපොරොත්තු වන්නේ මොනවාද කියා මට නම් නොතේරේ. අනිත් අතට, එහෙත් මොවුන්ගේ සත්‍ය තත්වය දන්නා අයට මේ කතන්දර පිටුපස තව බොහෝ දේ ඇති බව රහසක් නොවේ. කුමක් කරදරයක් වූ විට මුණු පොතේ දමා එය බෙදා ගැනීම එකකි. නමුත් දිගින් දිගටම මේ වාගේ බොළඳ දේවල් දැමීම විහිළුවකි. අනිත් විහිළුව නම් ඒවා දකින අනිත් සමහරක් ද 'අනේ ඔයා පව්', 'ඔයා වගේ හොඳ අය මේ ලෝකේ නෑ' වැනි අනං මනම් බහුබූත ලියා අර පුද්ගලයින් තවත් දිරි ගැන්වීමය.

මට නම් හිතෙන්නේ මේ අයගේ ජීවිත වල ලොකු හිස්තැනක් ඇති බවය. ඒ හිස්තැන වසා ගැනීමට අනිත් මිනිස්සුන්ගේ අවධානය ගන්න මොවුන් විවිධ උපක්‍රම භාවිතා කරයි. අනුකම්පාව එක ක්‍රමයකි. ඕනෑම කෙනෙක් වෙනුවෙන් තමන්ගේ හිත උණුවන බව පෙන්වීම තම ක්‍රමයකි. කෙසේ නමුත් සමහර විටක සැබෑවටම මොවුන් උදව් කරන්නට ඉදිරිපත් නොවන්නේ ද නොවේ. නමුත් ඒ සෑම විටම 'මම මෙහෙම කළා' කියා සියල්ලන්ටම කියා හොඳ නම ගැනීම නම් අනිවාර්යෙන් සිදුවේ.
කෙසේ හෝ වේවා කුමක් කලත්, කුමක් පැවසුවත්, මොවුන්ගේ අරමුණ අන්‍යන් ගේ අවධානය, ප්‍රශංසාව, ආකර්ෂණය දිනා ගැනීමය. ඒ වෙනුවෙන් විවිධ බොරු මවාපෑම් රැවටිලි කිරීම මොවුන්ට සුළු දෙයකි. 

Is your self image making you lose perspective?

බොරු කීම බොහෝ දෙනා කරන දෙයකි. ට්‍රිප් එකක් යන්නට ඕනා වූ විට සික් ලීව් එකක් දැමීම, යාලුවෙක් 'අනේ මම කළු වෙලාද?' ඇසු විට නැහැ කියා සිත සැනසීම (එසේ වුවත්), නෑදෑ ගෙදරකදී මෙලෝ රහක් නොමැති කෑමක් කන්න බල කරන විට 'අනේ මම මේ කාලා ආවේ යැයි කීම' වැනි  අප එදිනෙදා කියන සමස්තයක් බොරු වලින් යමෙක්ට, පුද්ගල සම්බන්ධතා වලට හානි වන්නේ නැත.

නමුත් මෙවන් හිස් මිනිසුන් කියන බොරු වලින් කෙනෙක්ගේ ප්‍රතිරූපයට බොහෝ හානි ඇති විය හැක. ඔවුන් නිතරම අනිත් පුද්ගලයෙකු සම්බන්ධ කර බොරු කියන්නේ, තමන්ව උසස් කර පෙන්වීමටය. එක්කෝ තමන්ගේ නුවණැති කම, දක්ෂ බව, ආකර්ශනීය බව විය හැක. නමුත් බොහෝ වෙලාවට මොවුන් බොරු කියන්නේ තමන්ගේ නැති හොඳ ගතිගුණයක් පෙන්වීමටය. උදාහරණයක් වශයෙන් තමන්ගේ අහිංසක බව, සාධාරණ බව, ත්‍යාගශීලී බව වැනි.

අනිත් ලක්ෂණය නම් ඔවුන් කියන බොරු ඔවුන්ම විශ්වාස කරන ගතියක්ද තිබීමය. තමන් ගේ ජීවිතයේ අනිත් අයට පැහැදිලිව පෙනෙන යම් යතාර්තයන්ද ඔවුන් බැහැර කරයි.
 
මේ ලියන මමත් මෙවන් අයට රැවටී ඇත. එක වරක් නොවේ කිහිප වරක්. නියම තත්වය පෙනෙන්නේ ටික කලක් ගිය විටය. සමහරක් විට එවිට පමා වීද වැඩිය.

මොවුන් හා ආශ්‍රය කරද්දී මම ඉගෙනගත් පාඩම්:

• ඔවුන් කියන දේට හොඳින් සවන් දෙන්න. මෙවිට ඔවුන්ගේ කතාවල එකිනෙකට එකක් නොගැලපෙන තැන් පෙනෙන්නට පටන් ගනු ඇත

• තමන්ගේ යාලුවා කියා එකවර කියන හැම දෙයක්ම විශ්වාස නොකර අපක්ෂපාතීව හිතන්න. ඔවුන් කියන කඳුළු කතාවේ දුෂ්ට චරිතය දී ඇති පුද්ගලයාගේ පැත්තෙන්ද කතාවක් තිබෙන්නට පුළුවන.

• කිසි විටෙකත් ඔවුන්ගේ කඳුළු කතා වලට සම්බන්ධ 'දුෂ්ටයින්' සම්බන්ධයෙන් කිසිවක් නොකියන්න. ඔවුන්ම ඒවා ඔබ කියූ දේ ලෙස, ඔබේ ගිණුමට බර කර අදාළ පුද්ගලයන්ට පවසන්නට ඉඩ තිබේ.

 මෙවැනි හැසිරීම් පෙන්නුම් කරන සමහරු නම් යම් මානසික පීඩනයක් නිසා එසේ කරන බව මට සිතේ. මන්ද ඔවුන්ගේ මේ ක්‍රියාකලාපයෙන් ඔවුන්ට අත්වන ලොකු වාසියක් නොපෙනෙන නිසාය. එවැනි පුද්ගලයන් නම් මනෝ වෛද්යවරයෙක් වෙතට යොමු කිරීම අපට කල හැකි එකම උදව්වයි...

PS : Photos are mine. Taken at the Melbourne Museum.
.