Skip to main content

Posts

Showing posts with the label me

තොප්පි දා ගැනීම

පහුගිය දවසක මම පළවෙනි පාරට ඕස්ට්‍රේලියාවේ උපාධි ප්‍රදානෝත්සවයකට සහභාගී උනා. කලින් යාළුවොන්ගේ උපාධි උත්සව වලදී එයාල එක්ක 'සෙල්ෆි' අරගන්න එක, එයාලගේ පිහිටෙන් කන බොන එක වගේ දේවල් මිසක් උත්සවේ ඇතුළට ගිහින් තිබුණේ නෑනේ. ලංකාවේ උපාධි ප්‍රදානෝත්සව වලට වඩා වෙනස්කම් කීපයක් දැක්කා.. එකක් තමා වෙනම තැනක හෝල් එකක නෙමේ විශ්ව විද්‍යාලය ඇතුලේමයි තියන්නේ. මෙහෙම කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ අවුරුද්දකට කීප වතාවක් මෙහෙම ප්‍රදානෝත්සව තියෙන නිසාත්, එක වාරයකදී දවස් කීපයක් තිස්සේ සැසි කීපයක් පවත්වන නිසාත් වෙන්න ඇති (එතකොට එක සැසියකට එන ළමයි ගාන පොඩ්ඩක් නිසා ගොඩක් ලොකු ශාලාවක් ඕනේ වෙන්නේ නෑ). ඇඳුම නම් කියන්නේ 'formal' එකක් අඳින්න කියලා. පිරිමි ළමයි ගොඩක් ටයි කෝට් අඳිනවා. ගෑණු ළමයිනටත් ඕනෙනම් කලිසමක් අඳින්න පුළුවන්, ඒත් ගොඩක් අය ලස්සන ගවුමක් අඳිනවා. තම තමන්ගේ ජාතික ඇඳුම් උනත් කැමති නම් අඳින්න පුළුවන්. එදා උත්සවය පටන් ගත්තේ උදේ 10ට උනත් උපාධි ලබන අයට උදේ 8 - 9 වගේ වෙනකොට එන්න කියලා තිබුණා. ඇදගෙන නාගැනීමේ ජන්ම පුරුද්ද නිසාම ඔසරියක් එක්ක පැය ගානක් නටලා යන්තම් 9 වෙනකොට තමයි අල්ලපු වටේ ඉන්න මාත් එත...

මගුල් කෑම! : 3 .. පොල්!

<< මෙන්න 1 කොටස   << මෙන්න 2 කොටස  මගුලක් ගන්ඩ හිතන් ඉන්නවනම් අනිවාර්යෙන් කරන්න ඕනේ එකක් තියෙනවා. ඒ තමයි එදාට දෙන්න පෝරුවෙන් බහිද්දී පොල් බිඳින්න මාමා කෙනෙක් හොයාගන්ඩ එක! අදාළ එලෙජිබල් මාමා ට පොල් බිඳලා පලපුරුදු කෙනෙක් නම් ගොඩ. නැත්නම් ඉතින් පොඩි කේස් එකක් තමයි! ඔන්න ඉතින් මං තුමියගේ මාමා ත් උපන් තේකට පොල් බිඳලා නැහැලු. ඊටත් එහා එයා දැන් අවුරුදු ගානක් ඉන්න රටේ පොල් ඇත්තෙත් නැති නිසා සෑහෙන කාලයක් පොල් සමඟ ගනුදෙනු ත් නැහැලු! දැන් ඉතින් මගුල් ගෙදරට කලින් දවසේ අපේ ගෙදර එක ජරමරයයි.  මොකද්ද? ඒ තමා මාමාට පොල් බිඳීමේ කෙටි කාලීන පුහුණුවක් ලබාදීමේ මහා ව්‍යාපාරය!  ඔතන වැඩේ තියෙන්නේ ඔය පොල් ගෙඩිය එක පාරින් බිඳින්න ගහන්න ඕනෙලු. තව පලු දෙකම සමානව ලස්සනට උඩ අතට දෙපැත්තට වෙන්නත් ඕනෙලු.  ඇත්තටම මෙව්වා ඉතින් බොරු විකාර තමයි. ඒත් මාමා දැන් හෙන අවුල්...පොල් ගෙඩිය හරියට බිඳුනේ නැත්නම් හරි නැහැ කියල එයා බයේ.  ඉතින් අපි කොච්චර කිව්වත් කොහොම බිඳුනත් කමක් නෑ කියල එයාට ඕනේ උනා පොඩි ප්‍රැක්ටිස් පාරක් දාන්න. [එයා එහෙම තමයි. තමන්ට දෙන වැඩේ අක...

Perspective

I wait in the medical centre while gently holding my injured right hand with my left. The paramedic had wrapped it in gauze the night before, after applying Burn Aid. I could see that he feels pretty bad for me when he sees the scalding. "you're right handed aren't you?" He had asked pityingly. At last they call my name, and I am in the nurses' room with a doctor. The nurse is a cheery motherly hen type with a sort of handyman's kit on her hip. She says she got it as a present on Mothers day and use it to keep things like scissors and tape, since they always seem to go missing. The doctor and nurse chatter on while the nurse cuts open my dressing and proceeds to soak the gauze in saline. I sit glumly staring at my hand, feeling sorry for myself and a little put off by the jovial chatter. "I didn't see you for a few months. Were you away?" asks the doctor as the nurse gingerly removes the last piece of gauze. I peek at my poor hand appreh...

මගුල් කෑම! ..වෙන්ඩ මනමාලිලාට වැදගත් අනම් මනම් ටිකක් : 1

මගුලක් ගන්නවා කියන්නේ පණ යන වැඩක්! කසාද බැඳපු අය දන්නවා ඇති නේ... :D හැබැයි හරියට ප්ලෑන් කරලා එදා දවස ලස්සනට වැඩේ කෙරුනහම උණු මහන්සිය කමක් නැහැ කියලත් හිතෙනවා. ඉතින් මාස ගානක් තිස්සේ මගුල් ගෙදර වැඩ නිසා කෑව කටු ගැන හිතලා මට හිතුනා අනාගත මනමාලිලාට වැදගත් වෙන දේවල් ටිකක් ලියන්න. කවද්ද? ඔයාල බඳින්න ඉන්නවනම් පළවෙනි වැඩේ දිනයක් දා ගන්න එක. කේන්දර අනුව නැකත් බලල නම් එහෙමයි, නැත්නම් පහසු විදිහට දිනේ ගන්නත් පුළුවනි. නැකත් පොඩ්ඩක් ඔය නැකත් හදනකොට බලන්න දීල තියෙන නැකත් වෙලා එක්ක ඔයාලගේ වැඩ ටික කරගන්න වෙලා ඇද්ද කියල. රෙජිස්ට්‍රේෂන් එක සමහරු කලින් ගන්නව නේ. තවත් සමහරු මගුල් දවසේමයි රෙජිස්ටර් කරන්නේ. එහෙම මගුල් දවසෙම කරනවා නම් ඒකටත් පැය කාලක් වත් යනවා කියල හිතේ තියාගන්න...හැබැයි නැකත අනුව ඒ වෙලාව වෙනස් වෙනවා. ඒ කියන්නේ පෝරුවෙන් පස්සේ තමයි රෙජිස්ටර් කරන එක කරන්නේ. එතකොට පෝරුවෙන් බහින නැකතයි, රෙජිස්ටර් කරන නැකතයි අතර ගොඩක් වෙලා උඩ බලාගෙන නිකන් ඉන්න වෙන විදිහට හදා ගන්ඩ එපා. මොකද එතකොට උත්සවේ වෙලාව නිරාපරාදේ නාස්ති වෙනවා. ආපු අමුත්තන්ටත් කම...

ආදර භූතයා

ගොඩක් අය 'භූතයන්ට' භයයි නේ. දැන් ඔය සමහර ඉඩම් වලට ගෙවල් වලටත් 'භූත දෝෂ' කියන ඒවා තියෙනවා කියල සමහර යට හරි හරි ප්‍රශ්න වෙනවනේ. හැබැයි  'බහුභුතයෝ' ඊට වෙනස්. බහු භූතයා කියන්නේ නිකම් 'ජෝකර්' කෙනෙක්ට වගේ නේද? සමහර මෝඩ චාටර් වැඩ කරන අයට 'මොන බහුබුතයෙක්ද' කියල බනිනවා ඇහිලා තියෙනවා. ඒ උනාට කාට හරි හම්බ වෙලා තියෙනවද ' ආදර භූතයෙක් '? :D :D මේ ආදර භූතයා මට හම්බු උනේ ඉස්කෝලේ යන කාලේදී. මට මතක හැටියට මම දහය වසරේ විතර. අපේ ඉස්කෝලේ තියෙන ප්‍රධාන හෝල් එකේ පොඩි කොරිඩෝර් එකක් වගේ කෑල්ලක් තියෙනවා...මම හිතන්නේ එක අර වේදිකාව යටින් යන හිස් ඉඩක් වගේ එකක්. ඔය passage ways, dressing room එකටත් සම්බන්ධයි. හෝල් එකේ මේ පැත්තෙන් රිංගුවාම අනෙක් පැත්තෙන් මතු වෙන්නේ. පොඩ්ඩක් අවුල් වගේ නම් වේදිකාව යටින් යන පොඩි බිම් ගෙවල් පද්ධතියක් වගේ එකක් මවාගන්ඩකො. මම හිතන්නේ auditorium හෙවත් ශ්‍රවනාගාර වල එහෙම තමයි හදන්නේ. මේ පින්තුරේ යට දකුණු කෙලවරේ තියෙන්නේ වේදිකාව යටින් යන චුටි උමගක් වගේ ඒවා... image from :http://www.videoccasions-nw.com/history/cst/audiview.gif ...

We got hitched! අපිත් බැන්ද ලු!!

    අපි බැන්ද දවස ගොඩක් විශේෂයි. එකක්, එදාට අවුරුදු 30 කට කලින් තමයි මගේ අම්මයි තාත්තත් හා හා පුරා කියල අමාරුවේ වැටුනේ. :D අනිත් එක, මගේ අලුත් අම්ම ගේ උපන් දිනෙත් එදාම යි... හෙට අනිද්දා බඳින්න ඉන්න අයට පුංචි දෙයක් කියන්න හිතුව... වෙඩින් එක කියන්නේ චිත්‍රපටියක් නෙවෙයි. උත්සවයක්. ඉතින් හොඳම දේ තමයි තමන්ගේ මගුල් ගෙදර හොඳට එන්ජෝයි කරන එක.  ඕනවට වඩා විච්චුරණ වැඩ කෑලි දාගත්තම ඒක කරන්න වෙලා මදි වෙනවා. ඕන නැති වියදමුත් එනවා. අන්තිමට කපල් එකට හොඳටම මහන්සියි. ආපු මිනිස්සු එක්ක පොඩ්ඩක් කතා කරලා, ඩාන්ස් කරන්න වත් වෙලා නැහැ. පටන් ගත්තු වෙලේ ඉඳන් ෆොටෝ ෂූට් විතරයි. අපේ මගුල් ගෙදර වෙඩින් කේක් කපන්න, කිරි කළ, ෂැම්පේන් වක් කරන ඒවා, කතා පවත්වන ඒවා, නැටුම් කණ්ඩායම්, කරන්න මම කැමති උනේ නැහැ. ගොයින් අවේ වෙනින් ඇඳුම් මාරු කරේ නැහැ මට ඒ වෙලාවක් තිබුනේ නැති නිසා. අනිත් එක හෝම් කමින් එකකුත් ගන්න නිසා, ඔය පොඩි වෙලාවට ඕකට වියදම් කරන්නත් මට ඕනෑකමක් තිබුනේ නැහැ. අන්දන්න ගියේ පැය 2.5 වගේ කාලයක්...ඉතින් මට කිසිම අමාරුවක්, මහන්සියක් තිබුනේ නැහැ වෙඩින් එක පුරාවට. ඇත්තටම ම...

සයිනස් අමාරුව තියෙන අයට (ඔලුව කැක්කුමට විසඳුමක්)

ගොඩක් සෙම අමාරු තියෙන අයට හැදෙන ලොකු ලෙඩක් තමයි ඔය සයිනස් නිසා ඇතිවෙන ඔලුව කැක්කුම.  මට නම් ගොඩක් වෙලාවට ඉස්සර තද රස්නේ වෙලාවට එලියට ගිහින්, ඊට පස්සේ ආයේ A/C ඇතුලට ගියොත් අනිවාර්යෙන් ඔලුව රිදෙන්න ගන්නවා. නැත්නම් හදිසි කාලගුණ වෙනසක් උනොත් - ඒ කියන්නේ එක පාරටම උෂ්ණ ඉඳන් සීතලට මාරු උනොත්, හරි සීත ඉඳන් උෂ්නට මාරු උනොත් හරි, ඒත් ඉවරයි. නැතිනම් රෑට අයිස්ක්‍රීම් කෑවොත්... මේක තියෙන අය අත්දැකීමෙන් දන්නවා මේ හිසරදේට පැනඩෝල් වැඩ කරන්නේ නැහැ කියල. ඔන්න ඉතින් මේකෙන් 100% ගැලවෙන්න ඔය කිසිම පේන් කිලර්ස් මුකුත් නැති ක්‍රමයක් කියන්නයි යන්නේ. මට මේක කියල දුන්නේ දොස්තර මහතෙක්. දැන් අවුරුදු පහක් තිස්සේ මට නම් මේක හොඳටම වැඩ... ක්‍රමයක් කිව්වට මෙතන අනුගමනය කරන්න ඕනේ දේවල් දෙකක් තියෙනවා. 1) උදේට ඇඟ හොදද්දී බලන්න කොන්ඩේ තෙමෙනවද කියල. විශේෂෙන් ඔලුවේ පිටිපස්සේ අග හරියේ කොන්ඩේ. එහෙම තෙමෙනවනම් ඒක වලක්වගන්න. හොඳම දේ ෂවර් කැප් එකක් පාවිච්චි කරන එක. 2) හැමදාම ඔලුවෙන් හිට ගන්න. දැන් ඉතින් හිනාවෙන්න එපා. ඔලුවෙන් හිටගන්න කිව්වට මෙන්න මේ යෝගා අභ්‍යාසේ තමා කරන්න කිව්වේ . (ඒකෙ ඉ...

සම අයිතීන්

එහෙට යනවා නම් ඔයා කොට කලිසම් එහෙම ඇඳන් එන්න එපා ඇයි? ඇයි කියන්නේ හවසට ෆෝමල් විදිහට විතරයි යන්න දෙන්නේ. එතකොට ඔයා මොකද්ද අඳින්නේ? ආ මමද? මම ඉතින් මොකක් හරි පොඩි කොට කෑල්ලක් ඇඳන් එන්නම්. මාර කෙළියක්නේ . දැන් මට කොට කලිසම් අඳින්න එපා කිව්වේ. ඔව් ඉතින් ගෑනු ළමයි එහෙම ඇන්දට කමක් නැහැ. ඕගොල්ලොන්ට තමයි බැරි. අනේ අම්මප...ඔය දැක්කද..ඔහොම තියාගෙනත් නේ මේගොල්ලෝ සම අයිතීන් ඉල්ලන්නේ. අපි සම අයිතීන් ඉල්ලන්නේ ඕගොල්ලෝ වෙනුවෙන් අනේ. ? නෑ ඉතින් අපිට දැනටත් තියෙන ඕගොල්ලොන්ට නැති අයිතීන් ටික ඕගොල්ලොන්ටත් එතකොට හම්බෙයි නේ ..:D :D $%%#?!!!!!! ඔන්න කට්ටියට තේරුනේ නැත්නම් : ගොඩක් හොටෙල් වල රෑ කෑමට යනකොට සෙමි ෆෝමල් වගේ ඇඳන් හිටියේ නැත්තනම් ඇතුලට යන්න දෙන්නේ නැහැ. හොටෙල් එකේ නැවතිලා ඉන්න අයට උනත්. ඒ කිව්වේ ඉතින් කොට කලිසමක් ඇඳන් රබර් සෙරෙප්පු දෙකක් දාල වගේ නම් යන්න දෙන්නේ නෑ. හැබැයි ඉතින් ඕක වැඩියෙන් බලපාන්නේ පිරිමි අයට තමයි. ගැනු කෙනෙක් ඉතින් ඔය මොක ඇඳන් ගියත් (රබර් සෙරෙප්පු ඇරෙන්න) වැඩිය ගානක් නැහැ. මේක ගැන ගොඩක් කොල්ලෝ කම්ප්ලේන් කරනවා! :D :D ප ලි : මෙය මනඃකල්පිත දෙබසක් ...

මෙය මුදල් නොගෙවා ප්‍රචාරණය කරන ලදී

පොඩි වෙළඳ නොවන දැන්වීමක්. මම ඉඳල හිටලා තැන තැන ගත්ත ඡායා රූප පලකරන්න බ්ලොග් එකක් පටන් ගත්ත අලුතින් නම 'ඡායා මතක' මේ තියෙන්නේ ඒ සබැඳිය එස් එල් ආර් එකකින් ඉඳල නිකම් ෆෝන් කැම් එකෙන් ගත්තු පින්තුර දක්වා ලොකු එකතුවක් මන් ගාව තියෙන නිසා තමයි මෙහෙම දෙයක් කරන්න හිතුවේ. ඉතින් ඇවිත් බලල යන්න කියල ඔයාල හැමෝටම ආරාධනා කරනවා! තියෙන හැම පින්තුරයක්ම මම ගත්තු ඒවා. මම ඡායා රූප කරණයට කැමති කෙනෙක් මිසක් ඒ ගැන ඉගෙන ගත්ත කෙනෙක් නොවෙන බව නම් කියන්නම ඕනේ.

What do girls want?

අසූවේ දශකයේ ඉපදුනා නම්, ගොඩක් අයට මෙන්න මේ සින්දුව හොඳට අහල පුරුදු එකක් වේවි. I come home in the morning light My mother says when you gonna live your life right Oh mother dear we're not the fortunate ones And girls they want to have fun Oh girls just want to have fun The phone rings in the middle of the night My father yells what you gonna do with your life Oh daddy dear you know you're still number one But girls they want to have fun Oh girls just want to have That's all they really want Some fun When the working day is done Girls - they want to have fun Oh girls just want to have fun Some boys take a beautiful girl And hide her away from the rest of the world I want to be the one to walk in the sun Oh girls they want to have fun Oh girls just want to have That's all they really want Some fun When the working day is done Girls - they want to have fun Oh girls just want to have fun, They want to have fun, They want to have fun...  ගායනා කරන්නේ ඒ දව...

1917 - 2012 : මගෙත් ආයු ගෙන මටත් වඩා කල් ඔබ ජීවත් වේවා!

ටී එම් ජයරත්න මහත්මයාගේ සින්දුවේ තියෙන්නේ නම් 'සියක් ආයු ලැබ, මගෙත් ආයු ගෙන මටත් වඩා කල් ඔබ ජීවත් වේවා!' කියල. ඒත් ඈ දැනටමත් අවුරුදු අනූ පහක් ආයු ලබා තියෙන නිසා සියක් ආයු ලබාවි කියල මට සහතිකයි. හරි නම් මේ ලිපිය ලියවෙන්න තිබුනේ ජනවාරි 16 වැනිදා. එදා තමයි ඇගේ උපන් දිනේ තිබුනේ. නමුත් පහු වෙලා හරි මේක ලියවුනා කියල ඈ සතුටු වෙනවා මිසක් මා එක්ක තරහ වෙන එකක් නම් නැහැ... කලින් ඈ ගැන එහෙන් මෙහෙන් අහල තිබුනත් හරියටම ඈව මුලින්ම දැක ගත්තේ 1994 අවුරුද්දේ. හරියටම මතක නැති උනත් මැයි මාසේ හරි අප්‍රේල් අග හරි වෙන්න ඕනේ. බොක්ස් ප්ලීට් 3 ගානේ දෙපැත්තට තියාපු අලුත් සුදු ගවුමත් ඇඳන් මම ඈ ළඟ ඉගෙන ගන්න ගියේ ශිෂ්‍යත්වේ සමත් වෙලා 6 වසරට. ඒ අවුරුද්දේ බාලිකා පාසල් වලින් වැඩිම ලකුණු ඕනේ වී තිබුන ඈ ලඟට යන්න.   ලොකු තැනක්, අමාරු වේවි, ආඩම්බර කාරියෝ ඉඳීවි ... ඔහොම දේවල් පුංචි මට සමහරු කලින් කියල තිබුන ඈ ලඟට යනවා කිව්වම. ඒත් මොකක්දෝ හේතුවක් නිසා මට කිසිම බයක් දැනුනේ නැහැ. නිල් පාට ගේට්ටුවෙන් ඇතුලට ගිහාම සුදු අරලිය මල් පිරිච්ච ලස්සන හිනාවකින් ඈ මාව පිළිගත්තා. ලංකාව වටෙන්ම ආපු යාලුවෝ ගොඩකුත් ...

මයික්‍රෝ වේව් සරණං ගච්චාමි

කාලෙකින් අද අතිරහ වගයක් කෑවා. කාලෙකින් කිව්වට ගිය සතියෙත් කෑවා තමයි ඉතින්. :D මගේ යාලුවෙක්ගෙ අම්මල ලංකාවේ ඉඳන් නිවාඩුවට එද්දී ගෙනවිත් මට දුන්නු ලොකු කැවුම්, අතිරහ පාර්සලයක් යුනි එකේ ෆ්‍රිජ් එක ඇතුලේ තියෙනවා. මගේ වැඩේ ඕකෙන් එකක් දෙකක් හවසට කන එක. අම්ම නම් ගෙදරදී පරණ කැවුම් පුස් කන්න කලින් ෆ්‍රිජ් එකේ දාල පස්සේ ස්ටීම් කරලා දෙනවා. එතකොට අර හයිය ගතිය නැතිවෙලා ගිහින් රහට එනවා ආයේ. ඒත් ඉතින් යුනි එක ඇතුලේ ස්ටීම් කරන්න බැහැනේ. මම කලින් වතාවේ මයික්‍රෝ වේව් එකේ විනාඩියක් විතර දාල බැලුවාම අතිරහ එකේ මැද නිකම් රබර් වෙලා. අපරාදේ දුකේ බැහැ...මම අද අතිරහ උඩට නටන උණු වතුර යන්තම් ඉහල තප්පර 15 විතර මයික්‍රෝ වේව් එකේ දැම්ම. අද නම් හොඳටම ගානට ආව. ම්ම් yummy ! කම්මැලි කමේ එක්ස්පෙරිමෙන්ට්ස් රන් කර කර ඉන්දැද්දී හවසට සීනි නැති කෝපි එකක් එක්ක අතිරහ දෙකම කාල දැම්මාම කම්මැලිකමත් නැති උනා. Sugar high කියන්නේ මේකටද මන්දා! අපේ ගෙදර කොහොමත් සීනි වැඩිය පාවිච්චි කරන්නේ නැති නිසා මට සීනි පොඩ්ඩක් කෑවත් හයි වෙනවා. මුලින්ම මම තුම්මුල්ලේ ඕපන් කැන්ටින් එකෙන් ප්ලේන් ටී එකක් බිව්ව දවස මට අද වගේ මතකයි! අම්මේ...

Miss Congeniality? I'd rather be Miss Originality

At some point in your life you got to face yourself. Like, you got to look in that mirror and see your face. Of course I realize that some fortunate people out there are born knowing themselves inside and out. These are the girls you meet in school who are eternally smiling - even when they've forgotton to do their homework. These are the people who are so confident with theselves, that they are not afraid to play the fool and look silly. I have always envied those who can so effortlessly be silly. 'Cause they sure look as if they're having a ball. To be able to do that requires confidence. I know that now. It's amazing how liberating it is to feel that its OK to be laughed at. To know that you don't always have to be perfect, that you cant always please everyone. The world out there is harsh and judging, there's no doubt about that. But then, so what? As long as you know that you're doing the right thing, does it matter what the world thinks? They w...

නාඳුනනා දෑසක් නිවී නිවී දිලිසුනා මොහොතක්

එක දවසක් හැන්දෑවක කණාමැදිරි එළි පාරක මං හෙව්වා තරු කැටයක් මං හෙව්වා තරු කැටයක් නිල් පාටින් පායා දිළෙන නිල් පාටින් පායා දිළෙන..... සිහිනයක ගිලී මා සිටියා කවුරුදෝ විත් දොර බිඳිනා විට සුළං පොදක් වත් ඇරුනු දොර පියනින් ආවා නම් සිහිනයේ සුව අරන් නාඳුනනා දෑසක් නිවී නිවී දිලිසුනා මොහොතක් සුහද ආරාධනාවක් අරන් ඈ ඇවිත් දොරකඩට... පවන් පොදකට වත් ඉඩක් ආ නොයෙද අවකාශයම වසාගෙන ඈ සිටිනා විට මා අසල........ ඈ සිටිනා විට මා අසල... මා අසල ලැගුම්ගනු පෙරාතුව මා තුලට මොහොතකට එබුනා නම් පැහැදිලිව දකින්නට තිබුනා මා තුලම මා නොවන පිටස්තරයකු සිටිනා වග ඔබේ.. පෙම මා හටද මා නොවන ඒ අමුත්තා වෙතද? ඔබේ.... පෙම මා හටද මා නොවන ඒ අමුත්තා වෙතද?  ඉස්කෝලේ අටේ, නවයේ පන්තියේදී වගේ ඉන්දෙද්දී ටී වී එකේ ගිය ටිකක් අමුතු කතාවක සින්දුවක් මේක. කතාවේ නම මතක නැහැ. කතාවේදී නම් අතුල අධිකාරි එක්ක පොඩි බබෙකුත් මේකේ කෑල්ලක් කියනවා මම හිතන්නේ... නිකම්ම මොකක් හරි කතාවක් කියනවට වඩා ටිකක් හිතන්න දෙයක් තියෙන මේ වාගේ සිංදුවල මට හරිම අපුර්වත්වයක් දැනෙනවා. මෙන්න අහලම බලන්න

ආදරණීය X-Files, පොඩි කාලේ පිස්සු මතක, සහ ප්‍රථම ප්‍රේමය

සය්බර් යායේ එක්ස් ෆයිල්ස්  ගැන ලියවෙච්ච පොස්ට් එක නිසා මටත් ලියන්න හිතුනා මගේ එදත් අදත් ප්‍රියතම රුපවාහිනී වැඩසටහන ගැන පුංචි ලියමනක්. මම එක්ස් ෆයිල්ස් බලන්න ගත්තේ මතක හැටියට 7 හරි 8 වසරේදී. මගේ ළඟින් ඉස්කෝලේ වාඩිවෙච්ච යාලුවට තදින්ම එක්ස් ෆයිල්ස් උණ තිබුනා. එයා තමයි මටත් ඉස්කෝලේ ඇවිදින් ඒක ගැන කියවල මට උණ බෝ කරේ.  කුළුඳුල් X-Files කොටස : ඉස්සෙල්ලම බැලුව කොටස තාමත් මතකයි : Our Town. හැබැයි මෙලෝ සංසාරයක් තේරුනේ නම් නෑ. උප සිරැසි තිබුනත්. එදා පළවැනි දවසේ මම අර කාටද මැජික් වගේ කටත් අරන් බලන් හිටියා මිසක්. මොකද සාමාන්‍යෙන් බලලා පුරුදු වැඩසටහන් වගේ නෙවෙයි නේ. මුලින් නම් ගම් මියුසික් මුකුත් යන්න කලින් ඔන්න පෙන්නනවා වෙච්ච සිද්ධිය. මොකක් හරි අමුතු පටලැවිල්ලක් තමයි ඉතින්.  X-Files කතා වර්ග 2 යි සාමාන්‍යෙන් මේකේ කොටස් කොට්ටාශ 2 කට අයිති වෙනවා.  එක්කෝ පිට සක්වල ජීවින් ඉන්න, කලින් සහ ඉදිරියට සම්බන්දකම් ඇති කොටස් මාලාවක කෑල්ලක්. මේ ගණයට අයිති කොටස් වල තමයි අර සිගරට් බොන එපා කරපු පොර ඉන්නේ(CSM). මෝල්ඩර් ගේ නංගි ගැන, ස්කලිගේ පිළිකාව ගැන, ස්කලීගේ බෙ...

Why am I doing a Phd?

This is a question that many people ask me. And one that I ask myself, in those wee hours of the morning when I am trying to finish writing a paper before a deadline. (I'm sure you're wondering what the Heath Photos at the top has got to do with any of this. No I'm not a crazy fan. Well. I am. Just not crazy. not that much. Anyway I'll get to that at the end) I know that some people do a PhD just for the sake of doing it - as in a pay raise or a promotion in the academical career. But in my case I did not even have an academical career, being employed in the industry for more than 2 years before I started on my doctorate. So why? Well, I got bored in the industry. And I wanted to do research. To have a career as a 'Researcher', you need to prove to your prospective employers that: a) you are capable of spending months tackling an interesting yet difficult problem b) you have patience and perseverance to learn from failures c) you're di...

Placing my trust in Mother

Writing a paper for a conference is no easy task. I should know - I've been trying to write one for days. On some days its just a few lines. Some days complete writers block. And some days the latex editor decides to go insane. There are also those meddlesome conference 'guidelines' to be followed ; page limit/word limit/ number of references etc. Now I understand why so many publications are so difficult to read - the authors cut down explanation to comply with the word/page limit, resulting in text and equations that sometimes seem to take quantum leaps leaving the readers with furrowed foreheads thinking 'WTF? How did that happen?!' which then leads to acute depression in the part of the reader, in the lines of 'Why can't I understand this? Am I so stupid? OMG what if my supervisor finds out??' Of course, now I understand that being at the other end of a publication is also depressing. As the deadline looms near, sleepless nights at the lab see...

Rain induced ramblings

Where ever I am rain seems to reign. Australia, Malaysia, Lanka - it's all a big dripping slush. *Sigh It does not help that leaky roofs seem to follow me around the globe. The residential advisor dude called me from Melbourne to kindly inform me that my room's been sort of flooded due to a leak in the roof. This was followed by some frantic skyping and FBing to my friends who sweetly obliged my requests to move 'non-rain proof' stuff out of my room and sort it all out. To quote one of them 'The therapeutic aroma in ur room currently is awesome' - due to the wet carpet I'm sure. Anyway the important thing is, I am back :D for a little vacation. It doesn't seem that I've been away for 10 months... Strange... I was in transit at Singapore this time - and have to say the rate they charge for international calls is absolute bloody murder! Since my phone was stupid and did not have roaming (!?) had to use my credit card to call home, and upon...

Day 3 - Please forgive me, I know not what I do

Day 03 - Something I have to forgive myself for... Grace Hopper once said that it is often easier to ask for forgiveness than to ask for permission. For all those times I went ahead on gut feeling driven by impulse or pure recklessness without asking permission from myself, knowing perfectly that I'd not give permission to go ahead and say, refuse point blank to do stupid mundane tasks for my boss, or ride in the foot board of the bus even when there's plenty room inside, or slap someone because they were starting to sound like a male chauvinist pig, or watch a movie when a 3000 odd words paper is due the following day.... dear me, I ask forgiveness. And I, forgive me.

Day 02 - I love the way I dream

Today is Day 02, and Day 02 is Something I love about myself. So come with me, where dreams are born, and time is never planned... Just think of happy things, and your heart will fly on wings, forever, in Never Never Land! I'll teach you to jump on the wind's back, and away we go! I'm youth, I'm joy, I'm a little bird that has broken out of the egg! I love it that I can still be in love with Peter Pan :)